Leabhar Fíorspéisiúil!

Leabhar Fíorspéisiúil!

by | 2019/08/21 | Reviews

Ní tharlaíonn go minic go mbíonn an-tionchar ag aon leabhar orm, ach is fíorannamh é gan dabht nuair a bhíonn an leabhar i gceist bunaithe ar an bhfírinne.  Léigh mé leabhar fíorspéisiúil le déanaí agus bhainfeadh sé deoir as cloch ghlas. Thug an leabhar seo léargas nua ar an saol dom, agus chuir sé iontas leochaileach an tsaoil i gcuimhne dom.  Thuig mé chomh luachmhar an rud í an bheatha agus chomh cumhachtach an rud é an grá. I ndeireadh an lae, is é an grá an rud is cumhachtaí atá again ar an domhan seo. Anois, an bhfuil tú fiosrach faoin leabhar seo?

 

The Boy Who Followed His Father into Auschwitz – A true story!

Sin é an teideal den leabhar iontach seo, agus téann sé i bhfeidhm go cumhachtach ar téama lárnach an leabhair seo.  Is é an grá idir an buachaill agus a athair bunn agus barr an leabhair seo. Agus tá sé dochreidte go bhfuil an grá seo níos láidre ná na Naitsithe agus a gcampaí géibheann míchlúiteacha. 

Cumhdaitheoir ba ea Gustav Kleinmann agus chaith sé agus a chlann saol gan só i Vín san Ostair.  Bean tí ba ea a bhean chéile Tini, agus bhí ceathrar páistí acu. Ach nuair a d’ionghabh an Ghearmáin an Ostair i 1938, d’athraigh cúrsaí go suntasach agus cuireadh go mór lena ndeacrachtaí.  Sula i bhfad, d’iompaigh a gcomharsana ina n-aghaidh agus gabhadh agus coimeádadh gnó an teaghlaigh.

Ach thosaigh a dtrioblóid mór nuair a tháinig na Naitsithe agus thóg said Gustav agus Fritz de bharr fianaise a gcomharsana.  Scaoileadh saor iad an uair seo, ach bliain ina dhiaidh sin tugadh chun bealaigh an bheirt acu, duine ar dhuine. I mí Dheireadh Fómhair sa bhliain 1939, seoladh iad go Buchenwald.  As sin amach, ní fhéadfá an méid a bhí siad a fhulaingt a shamhlú.

Cé go bhfuil seans maith go raibh daoine muinteartha eile i gcruachás doréitithe cosúil le Gustav agus Fritz, tá an cás seo difriúil, mar choimeád Gustav dialann beag ar feadh na cúig bliana a bhí siad teanntaithe sna campaí uafásacha sin cosúil le Buchenwald agus Auschwitz.  D’úsáid an t-údar Jeremy Dronfield Dialann Gustav agus leabhar a scríobh Fritz, darb ainm ‘The Dog will Not Die’ (1995), mar bhonn a úrscéal an-chorraitheach seo. D’fhorbair sé na smaointe a bhí sna leabhair sin, agus chruthaigh sé scéal cumhachtach don léitheoir. Téann an scéal i bhfeidhm orainn, gan dabht, agus bímid ag fulaingt le Gustav agus Fritz le linn gach rud uafásasch a tharlaíonn.

I mBuchenwald, bhí orthu obair i gcairéal, ag brú vaigín lánluchtaithe in aghaidh an chnoic, ó dhubh go dubh.  Fuair go leor príosúnaigh bás ag déanamh an obair, bhí sé chomh deacair sin. Tháinig dinnireacht ar a lán príosúnaigh, Gustav san áireamh.  Cuireadh isteach sa ‘Death Block’ é. Is ar éigean a tháinig aon duine slán, agus thug Fritz tarrtháil ar a athair as an áit sin. Tharla go leor gníomhartha cruálacha i mBuchenwald, agus is deacair iad a shamhlú.  Mar shampla, bhí crann darach ann – ‘Goethe’s Oak’, agus céasadh go leor príosúnaigh ann. Bhí cnoc in aice láimhe agus chuaigh na gardaí príosúin ag seilg agus ag marú priosúnaigh ann. Ní raibh deireadh leis na drochrudaí a chum na droch-Naitsithe sna campaí géibheann le linn an Dara Cogadh Domhanda.

Thar aon campa eile, bhí an clú is measa ag campa Auschwitz.  Agus nuair a rinneadh cinneadh Gustav a aistriú ó Buchenwald go Auscwitz, tráth ríthábhachtach a bhí ann.  Shocraigh Fritz dul leis a athair, cé gur breith bháis an cinneadh sin, agus mar sin chríochnaigh an bheirt acu suas in Auschwitz le chéile.  Sríobh Gustav ina dhialann: “Fíor-compánach is ea é, i gcónaí in aice liom. Is é áthas mo shaol an buachaill seo. Níl dul eadrainn!”

Chuaigh Fritz isteach sa lucht frithbheartaíochta in Auschwitz, in aghaidh an SS.  Ach rug siad air á dhéanamh, agus rinne Maximilian Grabner (Butcher of Block 11) céasadh coirp agus intinne air.

Nuair a bhí an cogadh beagnach thart, scaradh iad agus chaith Gustav seal i mBergen-Belsen, agus chaith Fritz seal i Mauthausen.  Tháinig siad slán arís eile, agus tugadh iad ar ais le chéile an athuair i Vin tar éis an chogaidh.

Ómós is ea an leabhar seo do cumhacht an ghrá agus don spiorad dochloíte atá laistigh dúinn go léir.

.

.

.

.

.

  

.

Leabhar Fíorspéisiúil!

Sacar na mBan!

by | 2019/08/14 | Current Affairs, International News

Ar an bpáirc!

Ní raibh a fhios agam ar an lá breá gréine sin i mí Iúil sa bhliain 1999 gur lá stairiúil a bheadh ann, ar thaobh sport na mban de. Bhí mé ag tiomáint ó San Diego go dtí an Rose Bowl i bPasadena, chun cluiche ceannais Chorn Domhanda na mBan a fheiceáil. Bhí na Stáit Aontaithe ag imirt in aghaidh na Síne, agus bhí cluiche iontach eatarthu.

Bhí nócha mile i láthair, agus bhí coimhlint ghéar sa chluiche go dtí an deireadh. Tar éis an chluiche choithroim agus am breise gan aon scór, chuaigh sé go ciceanna pionóis. Nuair a chuir Liu Ying as an tSín cic pionóis ar seachrán, thug sé buntáiste do na Stáit Aontaithe. Sa deireadh, ní raibh ach cic amháin fágtha, agus an scór 4-4. Chiceáil Brandi Chastain leis an gcos chlé, cé gur imreoir deasach í. Scóráil sí ceann iontach, agus lig an slua gáir áthais astu! Chaith sí í féin ar a glúine, agus bhain sí di a geansaí agus í ag céiliúradh an bua mór seo sa bhaile. Bhí na grianghraif den radharc sin ar chlúdaigh irisí cáiliúla cosúil le ‘Newsweek’, ‘Sports Illustrated’, agus ‘Time Magazine’. Agus leis sin, bhain an spórt leibhéal nua amach, go háirithe sna Stáit Aontaithe.

Fiche bliain ina dhiaidh sin, agus an iomaíocht i bhfad níos géire, bhuaigh na Stáit Aontaithe an Corn Domhanda in aghaidh na hOllaine i gcluiche thar barr. Rugadh laochra nua sa Chorn Domhanda seo, cosúil le Megan Rapinoe, Alex Morgan, Tobin Heath agus Rose Lavelle (Stáit Aontaithe), Sam Kerr (an Astráil), Wendie Renard (an Fhrainc), Lieke Martens agus Vivianne Miedema (an Ollainn), Marta (an Bhrasaíl) agus Fran Kirby (Sasana), gan ach roinnt bheag a lua!

Agus, cosúil le fiche bliain ó shin, bhain an spórt leibhéal nua amach arís, an t-am seo mar spórt mór ar an stáitse domhanda. Meastar go raibh níos mó ná billiún lucht féachana i mbliana agus iad ar bís.

Cé gur éirigh thar cionn leo ar an bpáirc, níor éirigh chomh maith céanna leo as an bpáirc!

.

As an bpáirc!

Cé go bhfuil feabhas mór tagtha ar coinníolacha do mná sa sport seo, tá bóthar fada rompu fós!

Cé go bhfuil sé deacair a chreidiúint gur chuir na Cumainn Sacair in alán tíortha cosc ar mná a bpáirceanna shacair a úsáid le thart ar caoga bliain go dtí 1971, tá sé dochreidte cé chomh fada agus a tháinig socar na mban sna beagnach caoga bliain eile ó shin.

Ach níl said críochnaithe fós. Tá sé an-suimiúil gurb é an gártha lucht sacar tar éis an cluiche ceannais i mbliana ná: “pá comhionann, pá comhionann.”  Is cinnte go bhfuil argóint láidir ag na mná, go háirithe ag foireann na Stáit Aontaithe (USWNT) ina dtír féin. Tá an argóint níos láidre fós dóibh tar éis an Corn Domhanda a bhuachan gan dua den cheathrú huair.

Ar na saolta seo féin tá níos mó á shaothrú ag na fir. Mar shampla, bhí duachiste $30 milliún le Corn Domhanda na mBan i mbliana. Is mór idir é seo agus an duachiste Corn Domhanda na bhFear an bhliain seo caite – $400 milliún. Déantar argóint nach bhfuil sé sin éagórach, mar rátaí lucht féachana teilifíse i bhfad níos mó i gcás sacar na bhfear. Cuireann FIFA an airgead seo ar fáil, agus dúirt siad, i gcás duachiste sacair na mban, go gcuirfidh siad $60 milliún ar fail don chéad Corn Domhanda eile.

Agus fiú má ghlacaimid leis go bhfuil an argóint sin fíor i gcás sacar idirnáisiúnta, tá sé i bhfad níos deacra an argóint sin a chosaint sna Stáit Aontaithe, go háirithe le tamall de bhlianta. Idir 2016 agus 2018, ghin sacar na mban (USWNT) $50.8 milliún, agus ghin sacar na bhfear (USMNT) $40.9 milliún. Sa bhlian 2015, shaothraigh Carli Lloyd $240K, an bliain a bhuaigh USWNT an Corn Domhanda. Ach sa bhliain 2014, fuair Clint Dempsey $428K agus díbríodh an USMNT roimh na babhtaí ceathrú ceannais.

I mbliana, thóg an USWNT cás in aghaidh Cónaidhm an tSacair sna Stáit Aontaithe, ag maíomh go raibh siad ag úsáid cleachtas idir dhealaitheacha de réir pá.  Feicfimid cad a tharlóidh, ach ceapaim go bhfuil cás láidir acu.  Tar éis foireann na mban a fheiceáil ar an bpáirc, ní chuirfinn geall ina n-aghaidh as an bpáirc!

.

.

.

.

.

.

   .

Leabhar Fíorspéisiúil!

Imircigh- na firicí loma!

by | 2019/08/07 | Current Affairs, Politics, Opinion

Sa lá atá inniu ann, príomhábhar díospóireachta is ea an imirce.  Ar an drochuair, tá a lán míthuairimí á scaipeadh. Tá sé an-éasca iad a ghlacadh gan smaoineamh, ach tá sé i bhfad níos fearr a bheith eolach roimh iad a chreidiúint.  Is é an cuspóir atá agam anseo ná na bunfhiricí den ábhar tábhachtach seo a chur i láthair. Ansin, beidh tú in ann cinntí a dhéanamh atá bunaithe ar an réasún agus ní hamháin do chuid mhothúchán.

Is féidir idirdhealú a dhéanamh idir cineálacha éagsúla inimircigh agus eisimircigh, mar níl siad go léir mar an gcéanna.  Tar éis sin, tá sé úsáideach na meastachán a scrúdu, ar an dá thaobh de (inimirce agus eisimirce). Geallaimse duit go mbeidh ionadh an domhan ort!

 

Cineálacha imircigh!

Imircigh dleathach:

Fuair na daoine seo cead ó tír eile a bheith mar cónaitheoirí ann.  Tá cead dleathach acu jabanna a fháil agus líontais sóisialta a bheith acu freisin.  De ghnáth, nuair a bhíonn easpa oibrithe cáilithe ag tír amháin, faigheann siad na hoibrithe ó tíortha eile.  Tá an lucht oibre seo an-tábhachtach do eacnamaíocht na tíre nua, agus taispeánann taighde daoneolas gur tairbhe iad don tír nua freisin.

Imircigh mídhleathach:

Téann an lucht seo isteach i dtíortha eile gan cead, ag lorg deiseanna fostaíochta an chuid is mó den am.  Níl siad i mbaol báis ina máthairtír.   

Dídeanaithe agus lucht iarrtha tearmainn:

Catagóirí specialta iad seo, faoi  Airteagal a haon sa Coinbhinsiún na Ginéive (1951) agus Prótacal na Ginéive (1967).  De réir an airteagail seo, tá cosaint dleathach ag dídeanaithe mar atá sonraithe, agus níl cead ag aon tír dídeanaí a dhíbirt ar ais go dtí a mháthairtír.  Ar an drochuair, níl aon comhaontú idirnáisiúnta maidir le cá mbeidh cónaí orthu fadtéarmach. Níos measa fós, caithfidh rialtas na tíre nua cinneadh a dhéanamh ar daoine atá ag iarraidh tearmann maidir leis a stádas dídeanaithe, agus nuair atá siad ag fanacht le cinneadh (ar an meán tógann sé beagnach dhá bhliain), caithfidh an rialtas bia agus dídean a chur ar fail dóibh.  Dúshlán nach beag é sin féin, gan trácht ar cad a dhéanfar tar éis an próiceas faofa!

 

Peirspictíocht an Réasúnachais!

Tá sé an-úsáideach imircigh a roinnt idir dhá saghas, inimircigh (daoine ag teach isteach) agus eisimircigh (daoine ag dul amach). 

Imircigh dleathach:

Tá thart ar 600K inimircigh in Éirinn – dhá thrian as an AE, agus trian as tíortha eile.

Gan daoine sa Tuaisceart agus sa Bhreatain Mhóra a chur san áireamh, tá thart ar 1.5 milliún saoránaigh Éireannaigh thar lear, a rugadh iad féin nó a thuismitheoirí in Éireann.

Imircigh mídhleathach:

Meastar go bhfuil idir 20K agus 30K inimircigh mídhleathacha in Éirinn.  Meastar go bhfuil idir 30K agus 50K Éireannaigh mídhleathacha fiú amháin sna Stáit Aontaithe!

Dídeanaithe agus lucht iarrtha tearmainn:

Tá thart ar 6,000 lucht iarrtha tearmainn ina gcónaí i sólathar díreach in Éireann, agus rinneadh thart ar 1,000 dídeanaithe a athlonnú in Éirinn.

Cé nach raibh téarmaí oifigiúl in úsáid idir 1845 agus 1855, chuaigh thart ar 1.5 milliún Éireannaigh thar lear le linn na blianta sin, go príomhá go Meiriceá Thuaidh, de thoradh an Gorta Mór.  Ó shin i leith, tá an t-ádh dearg orainn go n-éirí go maith leis ár dtír, agus nach raibh aon gá dúinn éalú ó géarleanúint.

 

Clabhsúr

Seachas an catagóir specialta dídeanaithe agus lucht iarrtha tearmainn, tá rud mór a sheasann amach, agus is é sin an neamhchoithroime idir imircigh anseo in Éirinn agus eisimircigh Éireannaigh thar lear.  Níl aon argóint ach go bhfuil idir dhá agus a thrí oiread Éireannaigh thar lear ná eachtrannaigh in Éireann, is cuma dleathach nó mídhleathach. Mar sin, ar an iomlán, caithfidh tú glacadh go dtógann Éireannaigh níos mó jabanna agus ar ndóigh, liúntas sa domhan ná mar a dtugann siad. 

Maidir le dídeanaithe agus lucht iarrtha tearmainn, tá dualgas orainn a chomhlíonadh anseo, agus ag an am seo, déanta na fírinne, níl muid ag déanamh an oiread a gheallamar.  Níl an dara rogha ag na créatúir sa chatagóir seo, agus tá orainn ár ndualgas a dhéanamh. Is trua mór é go bhfuil olc ar daoine áirithe leis na dídeanaithe agus lucht iarrtha tearmainn, agus insíonn an dóigh a gcaithimid le daoine mar seo atá ar lagchuidiú, cén sort sochaí atá againn.

Is í seo an tír a chuireann fáilte chroíúil roimh gach turasóir a thagann anseo.  Nach bhfuil sé thar am fiú amháin fáilte bheag a chur roimh na himircigh a tháinig anseo agus iad i gátar!

.

.

.

.

.

Leabhar Fíorspéisiúil!

Laoch Ciúin na hÉireann!

by | 2019/07/31 | Politics, History

Nuair a bhí Éire in ísle brí ina aonar go hiomlán agus leochaileach ar imeall na hEorpa, sheas ach duine amháin, Richard Hayes, idir Éire agus Ghearmáin na Naitsithe. Is í Éire tairseach an Atlantaigh, agus bhí sí an-tábhachtach mar líne soláthair idir na Stáit Aontaithe agus an Bhreatain Mhór. Dúirt Stiúrthóir Fáisnéise (le linn an Dara Chogaidh Domhanda), Dan Bryan, go raibh bagairt mór go gcothódh cumhacht iasachta dea-chaidreamh leis an IRA, agus mura bpléifeadh an Rialtas go práinneach leis, go dtosódh siad ag oibriú sa tír faoi rún.  Is é a bhí ag teastáil ag Bryan ná go mbeadh a rannóg, darb ainm G2 (cosúil le MI5) in ann gníomhairí rúnda a aimsiú.

Le linn blianta an chogaidh, tháinig na spiairí Naitsithe go hÉireann as éadan a chéile.  Bhí an-suim ag an Abwehr (rannóg fáisnéise na Gearmáine) in Éirinn, go bunúsach mar plean stráitéiseach chun an bonn a bhaint ón Ríocht Aontaithe. Cheap an Abwehr go raibh an IRA go láidir agus go mbeadh siad in ann é a úsáid in aghaidh na Ríochta Aontaithe.  Chum an IRA agus spiairí Naitsithe plean darb ainm ‘Plan Kathleen’, chun ionradh a dhéanamh ar an Tuaisceart le chéile. Chum na Naitsithe plean eile chun ionsaí a dhéanamh ar an Riocht Aontaithe ó Éirinn.  Cé gur theip ar na iarrachtaí sin, mar ní raibh an IRA láidir ag an am sin, bhí Éire an-tábhachtach mar bunáit spiaireachta. Bhí stáisiún tarchuir i Leagáideacht na Gearmáine i mBaile Átha Cliath, agus sheoladh teachtaireachta ionchódaithe ó na spiairí go dtí an Abwehr ón stáisiún sin. Nuair a bhraith an Ríocht Aontaithe na teachtaireachtaí tarchurtha sin, chuir siad brú ar Rialtas na hÉireann déileáil leo.  

Ag an am seo, d’iompaigh an Taoiseach ar an Coirnéal Dan Bryan agus G2, chun an fhadhb mór seo a réiteach. Agus d’iompaigh Bryan ar an Dochtúir Richard Hayes, Stiúrthóir na Leabharlainne Náisiúnta, fear a d’oibrigh leo cheana, chun an cód a fhuascailt!

Duine éirimiúl ba ea Hayes, agus bhí Gearmáinis iontach aige.   Bhí Hayes ar fheabhas ag scaoileadh cód agus é ag obair ina aonar formhór an ama.

Mar shampla, bhí na spiairí Naitsithe ag úsáid cód amháin, darb ainm cód ‘microdot’, agus bhí orthu micreascóp a úsáid chun teachtaireacht a léamh. Tháinig amhras ar Hayes nuair a chonaic sé go raibh micreascóp ag ceann de na spiairí, agus nuair a d’fhéach sé tríd an micreascóp ar páipéar a bhí ag an spiaire, chonaic sé teachtaireacht folaithe sa lánstad. Bhí MI5 agus Bletchley Park sa Bhreatain Mhór agus Oifig na Séirbhísí Straitéisigh sna Stáit Aontaithe an-tógtha leis an obair seo agus an fear seo freisin.

Ba é Hermann Goertz an spiare is dánséirí go mór fada a tháinig go hÉirinn agus níor ghabhadh é le tamall fada. Fiú amháin nuair a bhí sé i bpriosúin, bhí sé in ann teachtaireachtaí a sheoladh go dtí an Ghearmáin.

Bhí ar Hayes agus ar Ceannfort de Buitléar cód Goertz a bhriseadh. Thug siad teachtaireachtaí idircheaptha dó chun an bhrí a bhaint amach. Ní bhfuair siad ach leathbhrí, agus ní raibh sé an-úsáideach dóibh. Ach bhí a fhios acu gur úsáid Goertz eochairfhocal chun an bhrí a bhaint amach, agus chuaigh siad ar thóir chun é a fháil. Rinne siad cuardach tríd a chuid cáipéisí pearsanta ach ní bhfuair siad aon rud. Bhí an t-ádh dearg ar de Buitléar nuair a chonaic sé páipéir dóite i gcillín Goertz, agus thug Hayes na píosaí páipéir sin go dtí Coláiste na Trionóide. Tar éis ceimiceáin speisialta a chur ar na píosaí páipéir bhí siad in ann iad a léamh. Bhí cuid de na páipéir ar iarraidh, ach tar éis a lán obair, bhí Hayes in ann an eochairfhocal a shocrú: KATHLEEN NI HOULIHAN. Nuair a d’idircheap G2 teachtaireachtaí Goertz tar éis sin, bhí siad in ann freagraí a thabhairt dó. Rinne G2 agus go háirithe Hayes jab iontach!

Tar éis an chogaidh, nuair a bhí siad ar tí Goertz a dhíbirt as Éirinn ar ais go dtí an Ghearmáin, chaith sé siar capsúl ciainíde, agus fuair sé bás.

Tá sé ina ráfla go bhfuair Hayes féin bonn ó Churchill. Ar aon nós, laoch ciúin ba ea é, agus níor dúirt Rialtas na hÉireann rud ar bith faoin fear iontach seo, b’fhéidir mar thug sé cúnamh do na Chomhghuaillithe, cé gur tír neodrach an tír seo.

B’fhéidir go bhfuil sé thar am anois, áfach, don Rialtas buíochas a ghabháil leis an laoch ciúin seo, Richard Hayes – Códscaoilteoir!

.

Leabhar Fíorspéisiúil!

Eitleáin, Traenacha agus Caranna!

by | 2019/07/24 | Personal, Opinion

Cé go bhfuil Peadar ina chónaí i gCill Chainnigh an t-am go léir, bímse féin i mo chónaí cuid den bhliain in Éirinn agus an chuid eile i gCalifornia. Cuireann an turas fada seo scannán i gcuimhne dom darb ainm ‘Planes, Trains and Automobiles’ le Steve Martin. Scannán grinn é sin, ach is mór idir é agus an fíor-rud! Seo achoimre de mo thuras is déanaí, ó San Diego go Má Nuad.

Fuair mé saor-reic ar eitiltí ar an idirlíon, ag imeacht ó Los Angeles ar Alaska Airlines go Seattle, agus ansin ag eitilt ar Aer Lingus go Baile Átha Cliath. Bheadh orainn– bhí mo mhac liom– taistil ó Contae San Diego go aerfort Los Angeles ar dtús.

Traen agus Bus

Shocraigh mé an traen a fháil dúinn chun dul go dtí an aerfort, mar sin.  Bhí an traen an-chompórdach, agus bhí radharcanna áille le fáil den Aigéan Ciúin agus fiú amháin na surfáilithe ag bogadáil ar an uisce!

Nuair a shroicheamar croílár Los Angeles tar éis breis is dhá uair, bhí orainn tointeálaí a fháil ó Union Station go dtí an t-aerfort. Ní raibh a fhios agam ag an am sin, ach tar éis an turas iontach ar an traen, thit an tóin as cúrsaí as sin amach!

Ag breathnú siar, níor thug mé an chéad rian beag faoi deara. Bhí moill beag ar an traen agus shroich sé an stásiún cuig nóimead déanach. De bharr an moill beag sin, chailleamar an bus a bhí ar intinn again a fháil, agus bhí orainn an chéad bus eile a fháil leathuair níos déanaí. De ghnáth, tógann sé thart ar daichead a cúig nóiméad taistil go dtí an aerfort. Ach ar an lá seo, thóg sé uair go leith!   Chuamar isteach san aerfort agus gheit mo chroí nuair a chonaic mé an líne fhada le seiceáil isteach – a Dhiabhal!

Eitleáin agus Carr

Nuair a shroiceamar barr na líne, ní raibh ach uair fágtha agus cheap mé go mbeadh fadhb mór againn. Dúirt an gníomhaire linn nach raibh sí in ann pas bordála a chur ar fail dúinn don eitilt Aer Lingus ó Seattle go Baile Átha Cliath, ach chun iad a fháil i Seattle ag an an deasc suite ag an geata amach. I gcúl mo chinn, bhí a fhios agam go mb’fhéidir go mbeadh fadhb againn leis sin níos déanaí, ach thug mé neamhaird ar sin.

Ritheamar go dtí an geata imeachta, agus ar bord an eitleáin. Is ar éigean a bhíomar tar éis suí síos ná gur rinneadh fógra go raibh fadhb meicniúla leis an eitleán agus bhí orainn dul amach arís agus fanacht fad a dheisítear an eitleán. Nuair a d’éiríomar in airde faoi dheireadh, bhíomar uair go leith déanach agus ní mbeadh ach uair againn an chéad eitilt eile a fháil.

Nuair a shroicheamar aerfort Seattle, rinneamar deifir dul go dtí an geata imeachta. Ar an drochuair, bhí orainn traen a fháil chun dul go dtí críochfort eile. Ansin, thosaíomar ag rith mar bhí ár ngeata ag deireadh an críochfoirt. Is ag an am sin a chuimhnigh mé nach raibh pasanna bordála againn fós, agus go mbeadh orainn iad a fháil ag an geata. Agus ansin chonaic mé é – líne fada ag an geata chun pasanna bordála a fháil. Ní raibh meaisín pas bordála ann, agus bhí an líne ag bogadh go moill. Mhothaigh mé mo sceadamán ag teannadh agus mo scornach ag tirimiú. Ach faoi dheireach fuaireamar na pasanna, agus chuamar ar bord an eitleán ansin.

Tar éis eitilt shuaite ar Aer Lingus, bhíomar an-sásta Baile Átha Cliath a fheiceáil!  Fuaireamar ár gcarr agus ar aghaidh linn!

Ceachtanna

Agus cad a d’fhoghlaíomar ón eachtra taistil sin?

Ar an gcéad dul síos, fág neart am le gach ceangal taistil atá agat.

Ar an dara dul síos, faigh ach eitilt amháin, más féidir, nó beidh rudaí níos casta. Mar shampla, b’fhéidir nach bhfaighidh tú gach pas bordála ar dtús, mar a tharla dúinn. B’fhéidir go mbeidh eitilt amháin déanach, agus beidh an chéad eitilt eile caillte agat. B’fhéidir go gcaillfear do bhagáiste.

Faoi dheireadh, tóg bia leat mar uaireanta níl dóthain ama béile a fháil ag bialann san aerfort. Agus más féidir, seachas suíocháin sáinnithe i lár an eitleáin, ionas go mbeidh sé níos éasca dul go dtí an leithreas. Agus go n-éirí leat!

.

en_USEnglish
en_USEnglish gaGaeilge