Tuairisc ó Mheiriceá: Bréagadóirí agus Séantóirí!

Tuairisc ó Mheiriceá: Bréagadóirí agus Séantóirí!

le | 2022/04/27 | Cúrsaí Reatha, Nuacht Idirnáisiúnta, Polaitíocht

Níl aon údar gaisce ag an bPáirtí Poblachtánach sna Stáit Aontaithe maidir le heitic, agus tá an uile chosúlacht air nach cuma leo!  Éiríonn an scéal sin níos soiléire le gach lá a théann thart, agus d’fhág na samplaí is deireanaí a tháinig chun solas i mo staic mé.

Bréagadóir

Níl mé róshásta go bhfuil dúchas Éireannach ag ceannaire an fhreasúra i dTeach na nIonadaithe, fear darb ainm Kevin McCarthy.  Is mór an trua é go ndearna McCarthy dearmad ar na himircigh ina chlann féin agus an tairbhe a bhain a dtír nua astu.  Ar an drochuair, tá McCarthy go mór i bhfách leis an eite dheas, agus tá sé go mór in aghaidh inimirce anois.  Níos measa ná sin, is bréagadóir críochnaithe é, nach bhfuil spéis leis ach é féin a chur chun cinn, ar ais nó ar éigean. 

Dar le halt sa ‘New York Times’ le déanaí, tar éis an éirí amach sa Chaipeatól ar 6 Eanáir, 2021, bhí McCarthy ag rá gur cheart don Uachtarán Trump éirí as a phost de dheasca sin, agus go raibh sé chun é sin a rá le Trump.  Shéan McCarthy go ndúirt sé a leithéid ar chor ar bith.  Díreach tar éis sin, áfach, d’fhoilsigh an ‘New York Times’ gearrthóg fuaime mar fhianaise comhthacaíoch.  Ní raibh McCarthy in ann é a shéanadh níos mó, agus chonaiceamar go léir go bhfuil McCarthy chomh bréagach leis an diabhal féin.  In ainneoin é sin, tá gach cosúlacht ar an scéal go dtoghfar é mar sheanadóir arís.  Ní hamháin sin, ach má fhaigheann a pháirtí móramh sa Seanad, seans mór go mbeidh sé mar Spéicéir Theach na Comhdhála, an tríú ról is tábhachtaí i rialtas na Stáit Aontaithe.  Dia ár sábháil, tá an saol ina chadás!

 

Séantóir

Ansin, cad faoin Ionadaí Marjorie Taylor Greene, baill de chuid an Pháirtí Phoblachtaigh?  Creideann sí go diongbháilte sna teoiricí comhcheilge atá ag dul timpeall ar an idirlíon, agus go háirithe ar na meáin sóisialta, scaipthe ag an mbrat eagraíocht darb ainm QAnon.  Creideann lucht leanúna QAnon go bhfuil drong diabhaladhraitheoirí i gceannas ar chúrsaí an domhain, go háirithe baill an Pháirtí Dhaonlathaigh agus a lucht leanúna – daoine cosúil le Joe Biden, Hilary Clinton, Barack Obama agus an Pápa.  Is bocht an scéal é gur toghadh chun a post í, cé go raibh a fhios ag gach duine faoi sin.

Bhí Taylor Green an-ghníomhach maidir leis an éirí amach freisin, agus tá breith ar a haiféala aici faoi cad a dúirt sí timpeall 6 Eanáir, 2121.  Thóg dream vótálaí ina toghcheantar (i dtuaisceart Georgia) cás dlí ina haghaidh, ag maíomh gur sháraigh sí an Cheathrú Leasú Déag de bhunreacht na Stáit Aontaithe, a chuireann cosc ar ionadaí a bheith páirteach in aon éirí amach, nó a chabhraíonn leis a leithéid in aon slí.  Má bhuann siad an cás, ní bheidh cead ag Taylor Greene seasamh sa toghchán meántréimhse an mhí seo chugainn. 

Bhí Taylor Greene go mór trí chéile toisc go raibh uirthi dul os comhair na cúirte in Atlanta.  Chuir dlíodóirí na ngearánaithe ceisteanna uirthi faoina ról ag gríosú lucht leanúna Trump chun feirge, roimh an éirí amach. 

Tháinig rud ait nuair a bhí Taylor Greene i d’fhinné – chaill sí a cuimhne go huile agus go hiomlán.  Nuair a cuireadh ceisteanna uirthi, ba é an freagra is coitianta (níos mó ná caoga uair) a thug sí ná: “Ní cuimhin liom!”

Chuir dlíodóir na ngearánaithe an cheist seo ar Taylor Greene, faoin am díreach roimh an éirí amach: “An ndúirt tú nár cheart ‘aistriú cumhachta síochánta’ a ligean dul ar aghaidh?”

“Ní cuimhin liom,” a d’fhreagair Taylor Greene.

Ansin, chuir an dlíodóir fístaifeadadh ar siúl, agus é seo le rá ag Taylor Greene roimh an éirí amach:

“Níor chóir dúinn ligean an t-aistriú cumhachta síochánta dul ar aghaidh, rud atá ag teastáil ag Joe Biden, mar níor bhuaigh sé an toghchán.”

Ní raibh le rá ag Taylor Greene ach nach raibh sa ráiteas sin ach leathráiteas ar thóg an dlíodóir é as comhthéacs.  Tabhair suaimhneas dom!   

Conclúid

Vótáladh isteach in oifig na cneámhairí thuasluaite.  Is cúis imní é seo, mar léiríonn sé déine na géarchéime polaitiúla atá ar siúl sna Stáit Aontaithe faoi láthair.  Níos measa ná sin, gach seans go vótálfar isteach iad arís an mhí seo chugainn, in ainneoin a mí-iompar uafásach atá díreach in aghaidh na bprionsabal daonlathais ar bunaíodh na Stáit Aontaithe orthu sa chéad áit.  Níl aon rud eile le déanamh dúinn anois ach guí ar son míorúilte polaitiúla!

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Tuairisc ó Mheiriceá: Bréagadóirí agus Séantóirí!

Boilsciú gan Srian!

le | 2022/04/20 | Cúrsaí Reatha, Nuacht Idirnáisiúnta, Nuacht Náisiúnta

Le linn na pandéime, chur beagnach gach tír pacáiste láidir le chéile leis a geilleagar a spreagadh agus chun tacaíocht nach beag a thabhairt dá pobal agus dá comhlachtaí, a bhí buailte go dona leis na diansrianta a bhí i bhfeidhm.  Bhí na bearta eacnamaíocha a cuireadh i bhfeidhm an-rathúil, ó thaobh an gheilleagair de, agus tháinig téarnamh geilleagair gan mhoill dá bharr sin. Ar an drochuair, tá borradh rómhór faoin ngeilleagar anois sna tíortha céanna. Má cheapann tú gur rud maith é sin, mholfainn duit athsmaoineamh a dhéanamh.

.

Tionchar An Ráta Boilsciú ar an Gheilleagar.

De ghnáth, bíonn an soláthar agus an t-éileamh ag teacht le chéile, agus bíonn praghsanna seasmhacha ar earraí dá bharr sin. Fiú amháin sa chás inmhianaithe sin, bíonn ráta boilsciú timpeall a dó faoin gcéad ann, agus ardaíonn praghsanna agus tuarastail ag timpeall an ráta sin de ghnáth.  Bíonn eacnamaithe an-sásta leis an staid sin. Ach éiríonn siad míshásta má éiríonn an ráta boilsciú ró-ard nó ró-íseal i gcomparáid leis an mbunlíne sin. Má thiteann an ráta faoi 0 faoin gcéad, éiríonn earraí níos saoire agus tosaíonn daoine ag fanacht chun iad a cheannach ar phraghsanna níos lú. Feidhmíonn sé sin mar choscán ar ghníomhaíocht gheilleagrach agus de réir a chéile cailltear poist agus buaileann cúlú eacnamaíochta an tír.  

Ar an lámh eile, má éiríonn an ráta boilsciú ró-ard, éiríonn earraí níos daoire agus tosaíonn daoine á gceannach chomh luath agus is féidir, mar tá a fhios acu go mbeidh siad níos daoire tar éis tamaill. Bíonn éileamh mór ar earraí ansin, agus mar sin bíonn an-éileamh ag comhlachtaí ar fhostaithe nua, ach chun iad a mhealladh, bíonn orthu pá níos airde a thairiscint. Ach dá bhrí sin, bíonn ar chomhlachtaí praghsanna a n-earraí a ardú. Mura ndéanfar aon rud, leanann praghsanna agus tuarastail ag ardú ceann ar cheann i mbís bhoilscitheach a théann as smacht go tapa. Tá a fhios againn go léir faoin hipearbhoilsciú a tharla sa Ghearmáin sna fichidí sa chéad seo caite, nuair a theip a hairgeadra, an Mark, go hiomlán. Ag uair amháin bhí an ráta malairte idir an Mark agus an Dollar chomh dona gur chosain sé timpeall trilliún Mark chun Dollar amháin a cheannach!  

.

Borradh Rómhór!

Tá ráta boilsciú 6.7% in Éirinn, ráta 7.5% san Aontas Eorpach (AE), agus ráta 8.5% sna Stáit Aontaithe faoi láthair. Tá na rátaí sin i bhfad ró ard, gan dabht. Mar go raibh orainn (an AE, na Stáit Aontaithe agus tíortha eile) smachtbhannaí eacnamaíochta a chur ar an Rúis le déanaí, de dheasca a hionsaí ar an Úcráin, tá praghsanna breosla agus bia ag éirí níos tapúla fós ná mar a bhí agus ní rud maith é sin.

.

Cad é le déanamh?

Is féidir rátaí úis a ardú chun smacht a chur ar an ráta boilsciú.  Tá an Cúlchiste Feidearálach sna Stáit Aontaithe, agus an Banc Ceannais Eorpach san AE, i gceannas an ráta úis is tábhachtaí. Thosaigh an Cúlchiste Feidearálach ag ardú an ráta úis i Meiriceá cheana féin agus is dócha go mbeidh siad araon ag ardú an ráta seo go dian as seo amach, ar feadh cúpla bliain, b’fhéidir. Le gach ardú sa ráta úis, laghdaítear cumhacht iasachtaíochta an phobail, agus mar sin a gcumhacht cheannaigh freisin. Nuair atá an t-éileamh tomhaltais laghdaithe, níl an brú céanna ar phraghsanna, agus tosaíonn siad ag socrú. Mar sin, de réir a chéile, tagann laghdú ar an ráta boilsciú féin, go dtí go mbíonn sé i gcóimheá arís.

Ní mór a bheith cúramach, áfach, mar tá riosca ann nuair a íslítear an ráta úis go gcothófar cúlú eacnamaíochta, agus ansin beidh fadhb eile chun dul i ngleic leis.    Tá sé deacair é sin a dhéanamh díreach i gceart, mar is rud uafásach millteanach casta é an geilleagar.

.

Comhairle?

An rud is tábhachtaí a dhéanamh i mo thuairim ná guaim a choinneáil ort féin! Tóg dóthain ama chun scrúdú a dhéanamh ar do chúrsaí airgid, agus chum plean ansin.

Ná tóg amach iasacht ar ráta athraitheach, agus má tá iasacht mar sin agat cheana féin, déan do dhícheall é a aisíocadh in iomlán, nó é a athrú go ráta seasta. Más féidir, cur srian ar do chaiteachas lánroghnach freisin.

Mar shampla, níl mé ag dul amach ag ithe chomh minic anois, agus déanaim mo mhachnamh go cúramach sula dtiomáinim aon áit.   Déanann athruithe beaga mar seo difríocht mhór thar am ar do chúrsaí airgid, gan laghdú mór ar do chaighdeán saoil!  Níl in aon ní ach seal, agus mar sin tiocfaidh rudaí i gceart arís le himeacht ama.

.

.

.

.

.

.

.

  

.

  

.

.

.

.

.

  

.

  

  

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Tuairisc ó Mheiriceá: Bréagadóirí agus Séantóirí!

Meabhrúchán Scanrúil!

le | 2022/04/13 | Cúrsaí Reatha, Nuacht Náisiúnta, Tuairim

Tugann cúrsaí an domhain orainn cúis dúinn athsmaoineamh a dhéanamh maidir le méim atá san fhaisean le déanaí mar gheall ar chineálacha rialtais, a mhaíonn go bhfuil Údarásaíochas níos fearr ná Daonlathas agus go bhfuil sé ag fáil an lámh in uachtar faoi láthair mar chóras rialtais ar fud an domhain.  Is é bunéirim na hargóinte ar son an údarásaíochais ná go bhfuil deachtóirí in ann rudaí a dhéanamh níos tapúla agus níos éifeachtaí ná aon saghas ceannairí eile. Tá sé níos moille dóibh siúd comhaontú a chothú roimh a gcinntí a chur i bhfeidhm, i gcodarsnacht le deachtóirí, nach bhfuil orthu cead a fháil chun a gcinntí féin a chur i bhfeidhm. Ar an gcéad amharc, tá cuma áititheach ar an argóint sin go háirithe mar, beagnach i gcónaí, tá maorlathas spadánta ag baint le rialtas daonlathais i gcomparáid le rialtas údarásach. Ach tá sé ró-éasca dóigh a dhéanamh dár mbarúil!  

.

Lúb ar lár

Deirtear gurb é an Daonlathas an saghas rialtais is measa, seachas gach saghas eile ar baineadh triail as riamh. Focail eagnaí iad sin.  Dhá thrian moille le deifir, mar a déarfá. Tá deachtóir in ann cinneadh a dhéanamh go han-tapa, ach is í an fhadhb leis sin ná bíonn an deachtóir ag feidhmiú mar Dhia, ach is mór an difear idir deachtóir agus Dia! I gcás an daonlathais, bíonn go leor daoine ag comhoibriú le chéile chun cinneadh a dhéanamh, agus níl an chumhacht i lámha duine amháin. I ndeireadh na dála, mar sin, déanann daonlathas cinntí níos fearr ná deachtóir.  Cruinníonn deachtóirí lútálaithe thart orthu, agus mar sin, go minic níl na fíricí bainteach ar fáil dóibh.

.

Uair na Cinniúna

Sin é an teoiric, ar aon nós, agus tá súil agam gur fíor é! Déanta na fírinne, ní bhreathnaíonn an teoiric róláidir le déanaí, agus tír i ndiaidh tíre ag sleamhnú i dtreo údarásaíochais, fiú amháin na Stáit Aontaithe, an India agus cúpla tír san Aontas Eorpach (AE).  An bhfuil ré órga an daonlathais ag dul in éag?   

Tá súil agam nach bhfuil, mar is aoibhinn liom an tsaoirse atá againn i dtíortha daonlathacha, agus is fuath liom drochiompar na deachtóirí ó thaobh cearta daonna. Ach chun a bheith réalaíoch faoin ábhar, caithfidh mé a rá gur mór na bagairtí in aghaidh ár gcóras rialtais ón taobh amuigh agus ón taobh istigh.  Tá fadhbanna móra laistigh fiú amháin sna Stáit Aontaithe – eiseamláir féincheaptha mar gheall ar an daonlathas.  Baineadh preab asainn go léir nuair a chonaiceamar éirí amach ar siúl sa Chaipeatól ar an séú lá Eanáir 2021.

Ach anois tá bagairt ann atá i bhfad níos práinní ón taobh amuigh, agus sin an bhagairt ó Vladimir Putin sa Rúis. Tá an Úcráin faoi ionsaí uafásach ón Rúis, atá ag iarraidh an tír neamhspleách dhaonlathach sin a chur faoi chois. I mo thuairim, tá uair na cinniúna sroichte againn agus is é seo cogadh, ní hamháin idir an Rúis agus an Úcráin, ach idir an Údarasaíochas agus an Daonlathas.

.

Bealach chun cinn

Tá sé ríthábhachtach nach mbuafaidh an Rúis an cogadh uafásach seo a thosaigh siad san Úcráin. Nocht muintir na hÚcráine ainghníomhartha barbartha a rinne arm na Rúise i mBucha agus áiteanna eile san Úcráin, agus caithfidh an pobal idirnáisiúnta seasamh go láidir in aghaidh an mhí-iompair inghlactha seo. Rinne Putin an cinneadh uafásach go ndéanfaí ionramh ar an Úcráin. Is í sin díreach an fhadhb nuair a luíonn cumhacht mar sin le duine amháin – níl aon duine in ann iad a stopadh! Agus ní fheadair aon duine, go háirithe má tá an bua ag Putin san Úcráin, cad é an chéad chéim eile atá ar intinn aige.

Ar an dea-uair, tá go leor tíortha ag seasamh le chéile in aghaidh na Rúise, agus chuir siad smachtbhannaí géara ar an Rúis. Ar an drochuair, tá tíortha ann nach bhfuil ag seasamh in aghaidh na Rúise – an tSín, an India, an Tuirc, Aontas na nÉimíríochtaí Arabacha, Iosrael, Meicsiceo, agus an tSeirbia san áireamh. Is náire shaolta é agus ní féidir aon leithscéal a dhéanamh dó sin.

Cé gur tír neodrach í Éire, tá sí ag tabhairt cúnamh don Úcráin agus a dteifigh. De bharr cad atá ar siúl le déanaí, tá an Taoiseach ag rá go gcaithfimid athsmaoineamh a dhéanamh maidir leis ár neodracht. Ceapaim go bhfuil an ceart aige agus go bhfuil sé in am an díospóireacht sin a bheith againn. Tá tuiscint intuigthe againn mar thír neodrach nach ndéanfaí ionsaí orainn, nó dá dtarlódh a leithéid go dtiocfadh tíortha eile chun ár dtír a chosaint. Ar a laghad, tá sé in am dúinn Óglaigh na hÉireann a nuachóiriú agus a láidriú, ionas go mbeimid in ann muid féin a chosaint níos fearr!

  

.

.

.

.

  

.

  

  

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Tuairisc ó Mheiriceá: Bréagadóirí agus Séantóirí!

Faoi dheireadh – Leithscéal!

le | 2022/04/06 | Cúrsaí Reatha, Nuacht Idirnáisiúnta

Beagnach bliain ó shin, scríobh mé alt dar teideal “An fhírinne thragóideach nochtaithe i gCeanada!” San alt sin, rinne mé cur síos ar an gciníochas uafásach a rinne Rialtas Cheanada in aghaidh na mBundúchasach sa tír sin, maidir leis na scoileanna cónaithe a bhí i bhfeidhm ó 1863 suas go dtí 1998. Le linn na tréimhse sin, tógadh níos mó ná 150,000 leanbh óna dteaghlaigh agus cuireadh isteach sna scoileanna cónaithe iad. Ní raibh cead ag na páistí a dteanga a labhairt nó a gcultúr a chleachtadh. Tugadh drochíde choirp agus intinne do go leor acu. Uaireanta, bhíodh galair thógálacha cosúil le heitinn as smacht, agus bhíodh droch-chothú ar na daltaí go minic. Dá bharr sin, fuair go leor acu bás.  D’eagair rialtas Ceanada Coimisiún Fírinne agus Athmhuintearas i 2008, chun fiosrúchán a dhéanamh maidir leis na scoileanna cónaithe.  Rinne an Coimisiún athbhreithniú cuimsitheach ar feadh sé bliana agus d’fhoilsigh siad a dtuairisc i 2015. Ba é ceann de phríomhthorthaí an athbhreithnithe é ná gur tharla cinedhíothú cultúrtha forleathan in aghaidh na bpobal dúchasach i gCeanada. Tá an Eaglais Chaitliceach freagrach as na hainghníomhartha a tharla sna scoileanna a raibh sí i gceannas orthu (–formhór na scoileanna cónaithe i gCeanada). Ghabh ceannairí na n-eaglaisí eile (an Eaglais Anglacánach, an Eaglais Phreispitéireach agus an Eaglais Aontaithe i gCeanada) chomh maith le Rialtas na tíre leithscéalta foirmiúla as na rudaí uafásacha a tharla sna scoileanna a raibh siad i gceannas orthu. In ainneoin gur iarr an Coimisiún agus Príomh-Aire na tíre Justin Trudeau, ar an bPápa Proinsias leithscéal a ghabháil ar son na hEaglaise, níor ghabh sé leithscéal foirmiúil as an ról lárnach a bhí ag an Eaglais sna scoileanna cónaithe.  

.

Leithscéal ó chroí

D’athraigh gach rud ar na mallaibh nuair a thug ionadaithe bundúchasacha cuairt ar an bPápa ag impí air leithscéal a ghabháil agus gealltanas a fháil an éagóir sin a chúiteamh ar son na hEaglaise Caitlicí.  D’éist an Pápa Proinsias go haireach leis na scéalta ar inis ionadaithe Métis, Inuit agus an Chéid Náisiúin dó. Bhí taithí phearsanta ag cuid acu a tháinig trí fhoréigean na scoileanna cónaithe i gCeanada. Chuaigh na scéalta go mór i gcion ar an bPápa, gan dabht, agus faoi dheireadh, tar éis na mblianta fada ag cur brú ar an bPápa Benedict agus ansin ar an bPápa Proinsias, fuair siad leithscéal ó chroí ón bPápa ar son na hEaglaise Caitlicí.

“Tá náire orm – brón agus náire – faoin ról a bhí ag Caitlicigh maidir leis an drochíde a cuireadh daoibh, agus faoin easpa ómóis a léiríodh daoibh mar gheall ar d’fhéiniúlacht, do chultúr agus fiú do luachanna spioradálta,” arsa an Pápa leis an toscaireacht bhundúchasach.  

“Tá na rudaí seo go léir in aghaidh Soiscéal Íosa Críost. Iarraim maithiúnas Dia as mí-iompar uafásach baill na hEaglaise sna scoileanna sin agus ba mhaith liom a rá libh ó bhun mo chroí: Tá an-bhrón orm agus in éineacht le mo dheartháireacha, na hEaspaig i gCeanada, tá mé ag iarraidh pardúin oraibh.” Ansin, dhearbhaigh sé go dtabharfaidh sé cuairt orthu i gCeanada níos déanaí i mbliana.

.

Freagairt na n-ionadaithe

Dúirt iar-thaoiseach an Chéid Náisiúin, Phil Fontaine, gur lá ollmhór a bhí ann.  Cuireadh drochíde ar Phil féin sna scoileanna cónaithe i gCeanada. “Dúirt méid mór daoine liom nach mbeadh an próiseas leighis in ann a thosú in easpa leithscéal an Phápa. Chualamar an leithscéal sin inniu, agus creidim i ndáiríre go bhfuil deis ag daoine maithiúnas a thabhairt. Ach tá sé deacair maithiúnas a thabhairt – chomh deacair agus atá sé leithscéal a ghabháil!”

Dúirt ionadaí Inuit, Natan Obed, go raibh sé thar am don leithscéal seo, ach go ndeachaigh an tslí ar léirigh an Pápa a bhrón go mór i bhfeidhm air.

Dúirt Uachtarán Comhairle Náisiúnta na Métis leis na tuairisceoirí: “Bhí sé soiléir ó ráiteas an Phápa inniu gur chualathas ár nglórtha. Tá sé soiléir go bhfuil cumhacht inár scéalta agus inár bhfírinní!”

.

Conclúid

D’admhaigh Príomh-Aire Cheanada, Justin Trudeau, leithscéal na hEaglaise. Is Caitliceach é Trudeau, agus siar i 2017, d’impigh sé ar an bPápa leithscéal a ghabháil ar son na hEaglaise. Dúirt Trudeau go raibh sé ag súil go mór le cuairt an Phápa ionas go mbeadh sé in ann an leithscéal a ghabháil go díreach agus go pearsanta ag an am sin. “Is céim chun cinn an leithscéal foirmiúil inniu, agus anois beimid in ann bogadh ar aghaidh agus céimeanna tábhachtacha eile a thógáil,” a chríochnaigh sé.

Aontaím leis an Uachtarán Trudeau go hiomlán. Anois, caithfear na céimeanna eile a thógáil chun clabhsúr éigin a fháil maidir leis an gcaibidil náireach seo sa stair.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Tuairisc ó Mheiriceá: Bréagadóirí agus Séantóirí!

Seanchara arís!

le | 2022/03/30 | Gearrscéalta

 

Bhí áthas an domhain orm gur chas mé le mo sheanchara, Dónal, an tseachtain seo caite. D’aontaíomar bualadh le chéile arís, agus mar sin bhí mé ar ais sa Smugairle Róin ag ól pionta beorach agus ag fanacht le Dónal. Bhí siúlóid scafánta agam ó mo theachsa ar Bhóthar Phort Lairge go dtí an Smugairle i lár na cathrach.  Lá breá a bhí ann gan ach cúpla scamall sa spéir agus leoithne bheag fhionnuar ag séideadh. Briseadh snáithe mo smaointe go tobann nuair a bhraith mé lámh ar mo ghualainn.

“Gabh mo leithscéal as moill a chur ort, a Mhichíl!” arsa Dónal agus é ag baint a sheaicéad de.

“Ní faic é, tá tú go díreach in am. Tháinig mise go luath, mar bhí pionta ag teastáil uaim roimh an lón. Suí síos, in ainm Dé! Agus b’fhéidir gur mhaith leat greadóg freisin?”

Nuair a bhí bolgam breá beorach ólta againn agus an lón ordaithe, thosaigh an dreas cainte.

“Léigh mé go leor scéalta uafáis faoi na deacrachtaí a bhíonn ag daoine a thagann chun cónaí in Éirinn, fiú má Éireannaigh iad. An raibh aon deacrachtaí mar sin agatsa?” arsa mise, ag iarraidh níos mó eolais a fháil.

“Is maith liom an lón seo – iasc agus sceallóga!” arsa Dónal. “B’fhéidir go bhfaighidh mé cúpla cupán caife dúinn anois?”

“Aontaím leat go hiomlán! Gairfidh mé freastalaí chugainn i gcúpla nóiméad – feicim Tóin Mhór ag siúl timpeall lán mustair!” a d’fhreagair mise.

“Deacrachtaí, an ea?” arsa Dónal. “Bhuel, ní gearán dom, i ndáiríre!” a Mhichíl. Ní raibh orm seiceáil isteach leis an Ionad Soláthair Dhírigh, murab ionann leis na teifigh bochta a tháinig anseo. Tá seacht míle duine i soláthar díreach, agus bíonn siad ansin ar feadh cúpla bliain, ar an meán, agus iad i ngalar na gcás an t-am go léir. Uafásach sin! Ach tá brú mór ar an rialtas deireadh a chur leis an scéim sin faoi 2024! Cé nach raibh deacrachtaí mar sin agam, ní hé sin a rá nach raibh aon deacrachtaí agam, mar bhí.  Mar is eol duit, is síorthroid in éadan an mhaorlathais atá i ndán d’Éireannach ag iarraidh teacht ar ais go hÉirinn.”

Tháinig Tóin Mhór le cúpla caife díreach ansin, agus leag sé ar an mbord iad. Bhí sé ar tí rud a rá linn ach bhí duine eile ag iarraidh rud éigin uaidh agus d’imigh sé go tapa.

“Céard iad na rudaí ba mheasa a raibh ort déileáil leo?” arsa mise.

“Ritheann cúpla rud liom,” arsa Dónal.  “Ba é an chéad rud a bhí orm a dhéanamh ná árasán a fháil ar cíos. A dhiabhail, ach tá cíosanna an-ard sa tír seo, fiú do dhuine ag teacht ó Nua Eabhrac!  

Ansin bhí orm uimhir phearsanta seirbhíse poiblí (UPSP) a fháil, ionas go mbeinn in ann iarratais éagsúla eile a dhéanamh. Ní duine ró-eagraithe mé, mar is eol duit, agus mar sin ní raibh sé éasca dom teacht ar na doiciméid ar ghá dom iad a uaslódáil ar líne. Nuair a bhí an UPSP agam, bhí mé in ann cuntas a oscailt i mbanc.

Creid é nó ná creid ach bhí an frustrachas ba mhó ag baint le mo charr! Bhí orm freastal ar cheachtanna tiomána – mise, agus mé ag tiomáint le níos mó ná daichead bliain – dochreidte! Ar an dea-uair, d’éirigh liom sa scrúdú tiomána, nó ní ligfear dom dearmad a dhéanamh ar sin go brách!

Agus m’árachas gluaisteáin – cosnaíonn sé €2,400 i mbliana, mar ní raibh mé in ann mo bhónas cheal éilimh a úsáid in Éirinn.  

I mo thuairimse, ní gá é a bheith chomh deacair d’Éireannaigh teacht ar ais chun cónaí in Éirinn. Níl mé in ann a shamhlú na deacrachtaí a bheadh ag clanna ag teacht ar ais, gan trácht ar dhaoine nach as Éirinn iad ó dhúchas. Nach gceapfá go ndéanfadh an rialtas rud éigin ionas go mbeadh sé níos éasca dúinn teacht ar ais? Ach é sin ráite, dhéanfainn an cinneadh céanna arís, in ainneoin na ndeacrachtaí sin. Is fiú an tairbhe an trioblóid agus anois táim in ann taitneamh mór a bhaint as an saol iontach atá agam anseo.”   

“Bhuel, tuigim cad atá á rá agat, a chara!” arsa mise. “Tá teach agam in Éirinn cheana féin, agus UPSP agus cuntas bainc. Bheadh orm déileáil leis an gcarr agus sin é.”

“Sa chás sin, a Mhichíl, níl aon chinneadh le déanamh agat! Cén uair a bheidh tú ag fágáil na Stáit Easaontaithe sin chun teacht ar ais go Cill Chainnigh?”

Leis sin, phléascamar amach ag gáire, agus d’aontaíomar casadh le chéile arís i gceann cúpla seachtain.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

gaGaeilge
gaGaeilge en_USEnglish