Ag druidim le deireadh shearmanas pósta Pheadair agus Suzanne, ghlaoigh an sagart orm. Shiúil mé chun tosaigh sa seaneaglais álainn in Alte agus greim daingean agam ar m’iPhone.

Tráthnóna te Lúnasa a bhí ann san Algarve. Tríocha a naoi céim Celsius. Bhí thart ar chéad duine againn bailithe ann. Bhí gaothráin agus buidéil uisce curtha ar fáil dúinn roimh an searmanas. Bhí ceol álainn sa séipéal. Bhí cara leis an lánúin ag canadh go binn.

Ceol na n-aingeal.

Bhí Peadar (is nia liom é) agus Suzanne ina suí amach romham agus mé ag an léachtán. Peadar a baisteadh ar mo nia i ndiaidh a sheanathar, m’athair féin, Peadar Bairéad, múinteoir agus file Gaeilge. Fuair Daid bás i 2019 agus é 94 bliain d’aois. Bhí mo mháthair, Patcheen mar a thugamar uirthi go léir, imithe ar shlí na fírinne freisin. Fuair sí bás den ailse i 2020 agus í 82 bliain d’aois. Bhí Peadar agus a dheirfiúr Chloe an-ghar dá seantuismitheoirí.

D’fhéach mé go díreach ar Pheadar agus ar Suzanne nuair a dúirt mé na focail seo:

“Níl aon dabht ach go bhfuil beirt seantuismitheoirí Pheadair, Dada agus Patcheen mar a thugtaí orthu go ceanúil, anseo linn inniu i spiorad, ag ceiliúradh ócáid mhór phósadh Pheadair agus Suzanne.”

Ansin léigh mé sliocht as dán a scríobh m’athair do mo mháthair. Bhí ciúnas iomlán sa séipéal agus é á léamh agam.

Ach a chéile chaoin álainn na míne,
Guím ort rath agus séan,
Ó éirí go luí geal na gréine,
Is anonn go lá bocht an tSléibhe…

Ansin léigh mé an leagan Béarla.

My gentle, beautiful wife,
I wish you joy and good fortune,
From the sun’s bright rising to its setting,
And onward to the Day of Judgment.

Bhí dán oiriúnach eile scríofa ag Daid blianta fada roimhe sin mar bheannacht bainise do Shinéad agus dom féin. An uair seo, ní raibh le déanamh agam ach dhá ainm a athrú.

“Agus ainmneacha Pheadair agus Suzanne curtha in áit ár n-ainmneacha féin, ba mhaith liom an bheannacht sin a thabhairt ar aghaidh dóibh.”

Le focaluisce beannaithe,
Sea baistimse an bhainis seo,
Is guím tuile bheannachtaí
Ar Pheadar is ar Shuzanne.

Rath is séan is ádh orthu,
Gan chíos, gan chás, gan léan orthu,
Ach sliocht ar shliocht a sleachta seo,
Faoi shíocháin chaoin Mhic Dé.

Beannacht Dé go deo orthu,
Mar dhrúcht anuas ón spéir orthu,
Is mo bheannacht féin go buan orthu,
Mar chosaint, is mar spré.

Ansin léigh mé an t-aistriúchán.

With these words as holy water,
I bless this marriage
And pray a flood of blessings
Upon Peter and Suzanne.

May prosperity, happiness and good fortune be theirs,
Free from care, trouble and sorrow.
May their children and the generations after them
Live in the gentle peace of the Son of God.

May God’s blessing rest upon them forever,
Like dew falling from heaven,
And may my own blessing remain with them always,
As a shield and a treasure.

D’fhill mé ar mo shuíochán. D’fhéach an sagart amach orainn.

“Bhuel, nílim chun iarracht a dhéanamh rud ar bith a rá ina dhiaidh sin.”

Tamall beag ina dhiaidh sin, bhíomar amuigh faoi ghrian scalltach an Algarve.

Bhí an fáiltiú ar siúl i dteach mór tuaithe, Monte do Serrinho, gar do São Bartolomeu de Messines. Tugadh formhór na n-aíonna ann i SUVanna dubha. Thiomáin Sinéad agus mé féin ann inár gcarr féin ionas go mbeimis in ann imeacht roimh an deireadh. Bhí deochanna agus blastóga ar fáil ar dtús. Níos déanaí, shuíomar síos don dinnéar. Le linn an dinnéir tháinig na hóráidí.

Sheas Eddie, deartháir céile liom agus athair Pheadair. Bhí a chuid nótaí caillte aige, ach lean sé air ar aon nós. Bhí Peadar i gcónaí ar an mbogadh agus é ina ghasúr, a dúirt sé. Ag rith leis. Deacair a fhios a bheith agat cá raibh sé. Bhí neart oibre ag a mhúinteoirí leis freisin.

“Nach íorónta an rud é,” arsa Eddie, “go ndeachaigh Peadar féin leis an múinteoireacht.”

Labhair Hugh, athair Suzanne, faoina aon iníon amháin, faoin méid a bhí bainte amach aici agus faoin duine iontach a bhí inti. Bhí sé an-sásta Peadar a ghlacadh isteach sa teaghlach.

Ina dhiaidh sin sheas Sam, fear coimhdeachta Pheadair agus cara dílis dó le blianta fada. Thug sé siar muid blianta fada, chuig páirc ina raibh sé féin agus a chairde, Peadar ina measc, ag ól leanna úll. Níor réitigh an leann úll ró-mhaith le boilg Sam an oíche sin. Bhí eachtra náireach aige. Chabhraigh Peadar leis, agus níor inis sé d’aon duine faoin méid a tharla.

“Níl cara níos fearr ná níos dílse ar domhan,” arsa Sam.

Ansin sheas Peadar. Ghabh sé buíochas le gach duine agus labhair sé faoi Suzanne. D’imir sí sacar go hiomaíoch. Rith sí. Rinne sí traenáil. Ba mhaith léi buachan. De réir dealraimh, bhí an bheirt acu in iomaíocht lena chéile faoin gcodladh fiú. Mhínigh Peadar go raibh an bheirt acu dáiríre faoi oíche mhaith codlata a fháil. Ba mhaith leo dul a luí go luath.

An chéad uair a chuaigh sé go teach thuismitheoirí Suzanne, bhí sé neirbhíseach. Ag pointe éigin, sciorr sé amach le Hugh:

“Is breá liom féin agus Suzanne dul a luí go luath.”

Chinntigh Hugh go raibh leaba dá chuid féin ag Peadar an oíche sin.

Tar éis an dinnéir, thosaigh an ceol. Rinne Peadar agus Suzanne rince taobh leis an linn snámha. Níos déanaí, tháinig siad ar ais chugainn idir dhá líne aíonna agus spréachairí ar lasadh acu sa dorchadas. Rinne siad rince arís. Ag pointe amháin, chrom Peadar Suzanne siar beagnach go dtí an talamh, ansin tharraing sé suas arís í. Bhí cuma orthu go raibh siad ag baint sult as gach nóiméad den oíche.

D’fhág Sinéad agus mé féin roimh mheán oíche. Lean an rince ar aghaidh go dtí na huaireanta beaga.

Níos luaithe san oíche, tháinig Peadar agus Chloe anall chugam. Chuaigh an léamh a rinne mé sa séipéal go mór i gcion orthu, a dúirt siad. Ba bheag nár mhothaigh siad go raibh Dada agus Patcheen sa séipéal leo. Dúirt siad gur bhain sé na deora astu.

Bhí páistí Pheadair agus Suzanne, Hugh agus Rose, sa séipéal freisin. Bhí Chloe ann lena fear céile agus Riley, a bpáiste óg. Bhí sí sé mhí ag iompar clainne.

Chuala mé focail m’athar arís:

Ach sliocht ar shliocht a sleachta seo…

Agus bhí an bheannacht a scríobh Daid do Shinéad agus dom féin blianta fada ó shin tagtha chomh fada leis an Algarve. An tráthnóna sin, thug mé an bheannacht sin ar aghaidh do Pheadar agus Suzanne.

Ní raibh athraithe ach na hainmneacha.

gaGaeilge