Sáinnithe i lár Cogaidh – Tuairisc mo neachta ó Dubai!

Tá an cogadh idir na Stáit Aontaithe, Iosrael agus an Iaráin ag dul i bhfad níos measa le seachtain anuas. Tar éis d’ionsaithe Iosraelacha bualadh ar mhórshaoráidí ola agus gáis na hIaráine ag South Pars agus Asaluyeh ar an 18 Márta, leathnaigh Tehran a cuid bagairtí go géar, agus thug sí foláireamh go bhféadfaí bonneagar fuinnimh na Murascaille san Araib Shádach, san UAE agus i gCatar a ionsaí. Chuir sé sin imní mhór ar fud an réigiúin, mar thug sé le fios go bhféadfadh an cogadh leathnú amach sa réigiún agus drochthionchar a imirt ar gheilleagar agus ar mhuintir an réigiúin, atá faoi scáth an chogaidh cheana féin.

Léirigh an Iaráin freisin go bhféadfadh sí bualadh ó achar fada nuair a scaoil sí dhá dhiúracán bhalaistíocha i dtreo bhunáit SAM-na Ríochta Aontaithe ag Diego Garcia san Aigéan Indiach. De réir tuairiscí, níor bhuail na diúracáin an bhunáit. Mar sin féin, neartaigh an eachtra an tuiscint go raibh an choimhlint ag leathnú agus ag éirí níos deacra a thuar agus níos deacra smacht a choimeád uirthi.

Ansin d’ardaigh an tUachtarán Trump na geallta arís. Thug sé rabhadh, mura n-osclódh an Iaráin Caolas Hormuz go hiomlán laistigh de 48 uair an chloig, go mbuailfeadh na Stáit Aontaithe cumhachstáisiúin na hIaráine. D’fhreagair an Iaráin lena bagairt féin, á rá dá ndéanfaí ionsaí ar a cumhachstáisiúin, go mbainfeadh sí díoltas amach ar chumhachtstáisiúin Iosrael agus ar shaoráidí cumhachta eile sa réigiún atá ceangailte le bunáiteanna SAM.

Ansin, beagnach chomh tobann céanna, ba chosúil go raibh Trump ag tarraingt siar. Ar an 23 Márta, dúirt sé go raibh comhráite “an-mhaith agus torthúil” ar siúl idir SAM agus an Iaráin, agus go raibh mórphointí comhaontaithe eatarthu anois, agus chuir sé na hionsaithe a bhí bagartha aige siar go ceann cúig lá. Shéan an Iaráin go poiblí, áfach, go raibh a leithéid de chainteanna ar siúl ar chor ar bith. Mar sin, tá an réigiún fágtha i staid mhór éiginnteachta: lá amháin bagairtí géara, an chéad lá eile caint ar thaidhleoireacht, agus ansin séanadh agus níos mó amhrais beagnach láithreach.

Dóibh siúd atá ina gcónaí san UAE, is turas léanmhar leanúnach é sin. Ardaíonn gach bagairt nua an teannas. Tugann gach ráfla ar chainteanna nó sos beagán faoisimh, ach imíonn an faoiseamh sin go tapa, mar níl a fhios ag aon duine cad atá ag teacht ina dhiaidh.

Sheol mo neacht a smaointe chugam sular tharla cuid de na forbairtí is déanaí. Más rud ar bith é, tá an teannas níos géire fós anois ná mar a bhí nuair a scríobh sí iad.

“Maidir liom féin, is é an príomhmhothú le déanaí ná cineál ídiú meabhrach leanúnach. Bíonn tú i gcónaí rud beag ar airdeall, ag fanacht leis an gcéad fhógra eile ar an bhfón agus ag smaoineamh an mbeidh pléasc ina dhiaidh, agus má bhíonn, cé chomh fada uait a bheidh sé.”

San UAE, ní gnáth-theachtaireacht í teachtaireacht ar an bhfón a thuilleadh. Ní gnáthchiúnas é an tost a thuilleadh ach oiread. Bíonn gach sos lán leis an tuiscint go bhféadfadh rud éigin eile a bheith ar tí tarlú.

Ní fhanann an brú sin le duine amháin. Scaipeann sé isteach i dtithe, ar bhóithre, in ionaid oibre agus i saol an teaghlaigh. D’fhéadfadh gnáthchuma a bheith fós ar an gcathair ón taobh amuigh, ach tá an t-atmaisféar athraithe go hiomlán.

Mar a dúirt mo neacht féin:

“Ceapaim go bhfuil go leor againn éirithe rud beag cantalach agus síorairdeallach chomh maith, go díreach toisc go bhfuil ár néaróga ar tinneall againn. Cuireann sé cuma dhifriúil ar an saol laethúil. Bím neirbhíseach faoi rudaí simplí cosúil le tiomáint go háit éigin. Bíonn ceist i gcónaí i gcúl do chinn faoi rud éigin ag titim ón spéir, cibé acu diúracáin nó smionagar atá i gceist.”

Is furasta, ó chian, breathnú ar na heachtraí seo mar shraith ceannlínte. Ach dóibh siúd atá ina gcónaí san UAE, mothaítear an cogadh ar bhealach eile. Mothaítear é san fholáireamh fóin a chuireann teannas i do ghuaillí, san fhéachaint instinneach suas sa spéir sula dtéann tú isteach sa charr, agus san iarracht an saol laethúil a choinneáil ag gluaiseacht agus an réigiún níos leithne ag luascadh ó bhagairt amháin go dtí an chéad cheann eile.

Má léirigh an tseachtain seo caite rud ar bith, is é sin cé chomh tobann agus is féidir leis an gcogadh seo a threo a athrú. Lá amháin bagairtí i gcoinne cumhachstáisiún agus geilleagair na Murascaille. An chéad lá eile caint ar phlé torthúil. Ansin tagann séanadh agus níos mó neamhchinnteachta.

Gan dabht, tá cúrsaí i bhfad níos measa do mhuintir na hIaráine, agus an t-uafás buamaí á ligean anuas uirthi ó SAM agus Iosrael. Ach níl muintir mo theaghlaigh san Iaráin, agus mar sin níl an tionchar díreach céanna ar chúrsaí san Iaráin orm. Níl a leithéid de rud agus cogadh maith, agus tá súil agam go dtiocfaidh deireadh leis an gcogadh seo go luath. Fiú ansin, beidh sé deacair do chúrsaí teacht ar ais mar a bhí, agus is dócha go mbeidh muintir an UAE ag coimeád súil ar an spéir i bhfad i ndiaidh tréimhse na cogaíochta.